Endurvinnslan hf. var stofnuð árið 1989, skv. lögum nr. 52/1989. Frumástæða stofnunar félagsins var náttúru- og umhverfisvernd þó vonir stæðu til að hægt yrði að endurvinna umbúðirnar sem smám saman varð að veruleika. Endurvinnslan sér eitt um móttöku allra einnota drykkjarvöruumbúðum hérlendis, greiðir út skilagjald , undirbýr til útflutnings og selur til endurvinnslu. Um 51 umboðsaðilar starfa fyrir félagið um allt land.
Ísland var fyrst í heiminum til að koma á skilagjaldskerfi á landsvísu fyrir allar einnota drykkjarvöruumbúðir. Frá því fyrirtækið hóf starfsemi hefur árangur söfnunar verið með því besta sem gerist í heiminum og árið 2011 voru skil 87%.
Framlag Endurvinnslunnar til umhverfisverndar er verulegt því vegna skilagjaldsins eru einnota drykkjarumbúðir ekki lengur rusl sem liggur á víðavangi heldur endurvinnanleg verðmæti sem margir hafa fjárhagslegan hag af. Allir geta lagt sitt af mörkum til að halda landinu hreinu, auka nýtingu auðlinda jarðar og bæta viðhorfið til verðmæta, jafnframt því að skapa gjaldeyristekjur.
Endurvinnslan selur úr landi um 700 tonn af áli á ári og 1.800 tonn af plasti. Glerið notar Sorpa bs. til landfyllingar og við undirbyggingu vega ásamt fleiru en í samstarfi við Hlaðbæ Colas er verið er að gera tilraunir með notkun glermulnings. Tilraunirnar lofa góðu og verður vonandi raunhæfur kostur á næstu árum.
Danska eðlis-og efnafræðingnum Hans Christian Ørsted tókst árið 1825 fyrstum manna að framleiða hreint ál. Hann leysti álklóríð upp í blöndu kvikasilfurs og kalíummálms. Með því að eima kvikasilfrið burtu varð til moli af áli á stærð við baun. Áldósir þykja einstaklega hentugar til flutnings, taka lítið pláss og eiginleg þyngd þess lítil eða um 16 gr. Auðvelt er að endurvinna ál vegna lágs bræðslumarks. Aðeins þarf 5% af orkunni sem notuð er við frumvinnslu áls til endurvinnslu þess. Þess vegna er ál oft kallað græni málmurinn. Við að endurvinna áldós sparast orka sem jafngildir orkuþörf sjónvarps í þrjár klukkustundir.
Einnota áldósir eru pressaðar í bagga og duga tekjur af álútflutningi til að greiða allan flutningskostnað við söfnun og útflutning drykkjarumbúða. Dósirnar eru bræddar, málningin hreinsuð af og endurunnið er úr álinu ýmsar afurðir m.a. nýjar áldósir.
Nær allir landsmenn nota PET á hverjum degi án þess þó að gera sér grein fyrir því. Flestar einnota drykkjarvöruumbúðir úr plasti eru PET flöskur.
PET stendur fyrir polyethylene terephthalate og var fyrst þróað árið 1941 fyrir þræði í efnavöru (flís) en upp úr 1960 var byrjað að nota það sem umbúð utan um filmur og síðar eða um 1970 til framleiðslu á drykkjarvöruumbúðum.
Framleiðsluferli PET flöskunnar er frekar flókið. PET efnið kemur í stórum stæðum. Fyrst þarf að brjóta það niður í smærri einingar, síðan er það brætt og sprautað í þar til gerð mót og til verður „preform“ sem lítur helst út eins og tilraunaglas. „Preformið“ er síðan sett í annað mót þar sem það er hitað svo hægt sé að blása það hægt út og þá myndast hin eiginlega plastflaska.
35 gramma plastflaska heldur öruggum 2 lítrum af gosi án þess að eiga á hættu að springa eða brotna, alveg hreint ótrúlegt!
Meðal þeirra ótrúlegu eiginleika sem PET hefur er að það er að fullu endurvinnanlegt. Merking er ávalt á umbúðunum og er hægt að þekkja það af þremur örvum í þríhyrningi með númerinu 1 í miðjunni.
PET er endurunnið í margar ólíkar vörur, ekki bara í flöskur. Meirihluti PETs er endurunninn í þræði sem síðan eru notaðir í framleiðslu á flísvörum s.s. teppum, fötum og umbúðum. Mjúka flíspeysan þín gæti því verið drykkjarvöruumbúðir að uppruna.
Gler er 100% endurvinnanlegt og hægt er að endurvinna það “endalaust” án þess að það tapi gæðum. Enn hefur Endurvinnslunni þó ekki tekist að endurvinna gler í nýtt gler. Hefur kostnaður einfaldlega reynst of mikill og umhverfisáhrifin af því að flytja gler til annarra landa dregið úr ávinningi. Gler er þó endurunnið að hluta m.a. sem efsta lag á urðunarstöðvum til þess að stöðva rottugang sem undirlag í stofnbrautir og til jarðfyllingar. Gerðar hafa verið ýmsar prófanir með gler í malbik og í steinteppi. Prófanirnar hafa komið mjög vel út og vonandi er hægt að endurnýta gler þannig í auknum mæli í framtíðinni. Hafir þú hugmyndir um hvernig endurnýta má gler, tökum við hjá Endurvinnslunni fagnandi öllum ábendingum.
Drykkjarumbúðir eru ekki aðeins endurunnar til gagns fyrir náttúruna, þær eru einnig verðmæti. Útflutningsverðmæti þeirra nemur þannig á hverju ári um 250 millj.kr. En umbúðir eru misjafnar. Mest fæst fyrir ál og glært plast úr PET efni (merkt með tölustafnum 1 á umbúð), en það eru algengustu plast umbúðirnar. Strax og plastið er litað, minnkar verðmæti þeirra.
Viðskiptavinum er mörgum umhugað um náttúruvernd og er það mjög jákvætt. Þeir koma jafnvel með aukaumbúðir til okkar í góðri trú um að þeir séu þannig að hjálpa náttúrunni. En sumar plastumbúðir eru fyrir okkur ekkert annað en sorp sem fer í urðun.
Ruslapokar eins og þeir svörtu er sorp. Ef þið viljið vera umhverfisvæn, er best að nota fjölnotapoka.
Nýtt gler er tiltölulega auðvelt að vinna og því fæst lítið sem ekkert fyrir útflutning á notuðu gleri. Það er því ekki neinn ávinningur fyrir Endurvinnsluna að fá auka gler t.d. krukkur með drykkjarumbúðum.
Þar sem drykkjarumbúðir eru verðmæti er mikilvægt að meðhöndla þær af virðingu. Skítugar umbúðir, sígarettur og annað rusl sem sett er í þær rýrir verðmæti vörunar. Við biðjum ykkur því um að reyna að halda umbúðum hreinum og skíta umbúðir ekki út að óþörfu. Slíkt tryggir hámarks verðmæti.